As historias de Ismaíl de Saidabad chegaron á maior librería do mundo, a Amazon. Está dispoñible en formato dixital, aínda que pódese ler na maioría dos navegadores web. Pero tamén hai unha bonita versión en papel, para ler como sempre…
Preme aquí para ver o libro: Ismaíl e a meiga de Malpica
Chegou o día, amigos e amigas, é o tempo para despedirse. Este blog deixará de ter novas entradas porque hai un novo blog, que está a nacer con calma. Como xa imaxinades, chámase Escola de Ismaíl (4)…
Para todos vós, os mellores desexos desde o corazón e a memoria.
Aínda que en Nostromo están moitos dos vosos contos de Ismaíl, hai varios que están noutro sitio. Claro que non foron imaxinados por vós, pero na clase atoparon aos seus primeiros e fantásticos lectores, sen contar a Álex Costa. E agora que lembro os debuxos tan bonitos que se realizaron para eles, quero pedirvos unha cousiña.
As historias de Ismaíl e a meiga de Malpica necesitan a vosa axuda, a vosa lectura, a vosa visita…
Un día, y seguro que fue en esta última semana de clase, Clara se puso a escribir. Y dijo:
Ismaíl, en estos dos años te hemos cogido mucho cariño, hemos creado muchas cosas y has compartido tu tesoro con nosotros. Ahora nos vamos, pero… ¡¡Nunca, nunca te olvidaremos!!
 |  |
Hasta siempre, Clara, que ya estáis en los sueños de Ismaíl y por eso tampoco os olvidará. Gracias por todo…
Nestes dous últimos cursos, que hoxe remataron, Ismaíl recibiu moitas cousas. Foron pequenos regalos que el sempre agradeceu. Durante un tempo formaron unha exposición que chamamos Museo de Ismaíl. Ao empezar a organizalo, vimos que tamén había obxectos doutros nenos e nenas e doutros cursos e anos. Así que clasificamos e etiquetamos todo cos nomes das súas familias. Se falta algunha, síntoo moito…
Anos 2011-2013, familias de: Clara Rivas, María Luisa Sáinz, Meritxell Regueira, Melody García, Gemma Pena, Diego Prieto, Viky Solar, Carlos Peña, Miguel Sánchez, Andrea Moreno, Iago Sixto, Javier Suárez, Sara Regueira, Ricardo Vázquez, Ainara Vicente, Nara Varela, Gloria Uzal.
Anos 2009-2011, familias de: Sandra Rivadulla, Alejandro Costa, Brais Ramos, Antón Seijas, Daniel Ondina, Sara Roibal.
Anos 2007-2009, familias de: Inés Márquez, Noelia Bacariza, Marta Calvete, Clara García, Jacobo Barreira, Óscar Maceiras, Eloy Carro.
MOITAS GRAZAS!
Así se escribe en árabe o nome do noso blog: مدرسة اسماعيل 3. O pai de Viky, que naceu en Marrocos, sabe escribir en árabe e está traducindo moitos nomes de nenos e nenas da clase. O árabe é a lingua daquelas terras e de moitas outras partes do mundo. Se tes en conta que Ismaíl tiña a súa aldea polo centro de Asia, onde tamén se fala, entenderás mellor a súa vida. Por iso, en Saidabad, a súa aldea e a súa casa, sabían moito dese idioma…
Esta historia é moi, moi grande. É grande pola súa extensión, pero tamén porque se trata dunha boísima historia, a de Ismaíl e Drago. O primeiro capítulo foi escrito por Vanesa Bouzas no ano 2007, e os demais son creación de María Pardo, e escritos este curso. Desde que Vanesa inventara a súa historia, ninguén se atrevera a continuala, ata que chegou María e empezou a escribir…
En Nostromo, xa contamos como María preparou a súa longa historia O regreso de Drago. Despois, para un concurso que non rematou ben, fixo unha versión máis pequena para cumprir coas súas normas. Agora, finalmente, publicamos a versión máis completa ata o momento. E digo así porque creo que ten que acabar este impresionante conto. E tamén creo que debemos pedirllo para que o faga… María xa é unha escritora!
Ismaíl recibiu moitos regalos, pero poucas veces como o de hoxe. Antía Martínez Pato, unha nena de 2º B, fíxolle un debuxo que colocou sobre un anaco de plastilina. Foi unha bonita sorpresa, que el xa agradeceu. Ademais, hoxe empezamos a investigar a vida do famoso Rei Arturo. Salvador é o que iniciou este asunto, e a súa nai, aínda que non o sabe, tamén ten algo que ver. De momento, hai cinco nomes que haberá que explorar: o Rei Arturo, a raíña Xenebra, Mordred, o mago Merlín e a espada Excalibur.
 |  |
UtellStory é un dos sitios para publicar historias que hai na Internet, e que acabo de descubrir. Además de imaxes e textos, poden ter son e vídeo. Cos vosos debuxos de Ismaíl o diminuto e o turbante que ensinou hoxe María, temos un novo post. E cantos irán xa? O primeiro que o descubra terá un...
María, sin que nadie se lo dijera, se atrevió y realizó una investigación curiosa que nos sirve ahora para un post. Es su primera entrada individual, y una de las pocas así que se hicieron hasta el momento. Y eso a pesar de que se elaboró una bonita lista de temas para escribir. Después del atrevimiento de María, ¿alguien más se animará?
Ismaíl es un gnomo. Según la mitología de Europa del norte, los gnomos son enanos fantásticos o elementales de la Tierra. Viven en sus entrañas, trabajando en minas, custodiando tesoros subterráneos y cuidando de metales y piedras preciosas. También se dice que roban a las personas ambiciosas.
En el año 1200, un nórdico llamado Frederik Ugarph encontró una escultura de madera de unos 15 centímetros en la casa de un pescador pobre de Noruega. Se la compró, y descubrió que en su base estaba escrito la siguiente frase: Nisse, rikting sotorrelse. Al parecer, quería decir “Gnomo, estatura real”…
[María Pardo Piñón]
Estes lectores novos xa son grandes lectores. Por iso, investigan e len tantos textos científicos, pero tamén disfrutan moito cos textos literarios, aínda que sexan descoñecidos. Ismaíl séntese moi afortunado con eles, con tod@s, porque son capaces de mostrarlle nos seus debuxos as súas propias aventuras. E el, que chegou de moi lonxe, agradece a súa axuda para saber de cousas que case non lembraba…
Ao parecer, e segundo informacións da axencia espacial NASA, a nosa nave Nostromo está logrando unha velocidade de vértigo. Din que con cada nova historia que recolle, a súa rapidez entre as estrelas resulta incrible. Pois con estas tres historias de Ismaíl que veñen a continuación, máis lle vale. En dúas hai liortas e batallas e guerras…
Por certo, seguro que lembrarás algunhas das historias que se recollen neste sitio. Por suposto, contamos coa túa colaboración, se queres. Pois sempre serás ben recibido por Ismaíl.
Despois dun tempo sen saber nada da nosa nave Nostromo, por fin temos noticias novas. Unha das nosas astronautas escritoras, María Luisa, foi capaz ela soa de recoller outra historia que era aínda descoñecida. Pero agora, por sorte, xa está no interior da nave:
A pedra e a viaxe, de María Luisa Sainz Calviño. Trátase da continuación dunha historia de María Pardo, que ela realizara a partir dun conto de Vanesa Bouzas. Así que as nosas historias nunca desaparecen, reviven sempre…
Ainara foi a primeira nena en presentar un conto sen que ninguén llo pedise. E agora son Melody e María, porque así son as nosas escritoras: escriben libremente un montón de páxinas para Nostromo.
Se queres saber máis, preme aquí.
Estamos leyendo algunas historias de Ismaíl, que hace tiempo llegaron a mis manos. Pero lo más sorprendente es que ellos también son capaces de descubrir otras de sus historias, que ni yo mismo conocía. Por ejemplo, Ainara es la autora de este cuento, que tal vez encontró en algún lugar de su imaginación…
Había una vez un gnomo que se llamaba Ismaíl. Un día fue a dar un paseo con su perro Gustavo.
A Ismaíl le apetecía ir al bosque para visitar a su amiga Fátima, pero a Gustavo le apetecía más ir al parque a jugar con la pelota.
Entonces, le dijo Ismaíl a su perro…
Ao final, despois dun longo verán, chegou o primeiro día do novo curso. Á mesma hora de sempre, os nenos e as nenas e as súas familias agardaban o momento de pasar ás aulas. Pero este ano había unha diferencia: eles eran os maiores do colexio. Por iso entraron os primeiros. E algúns xa viñan tan cargados como se pode ver na imaxe. Por suposto, Ismaíl tamén estaba alegre. Sabe que hai moitas cousas que descubrirán…
El día de hoy resultó muy especial. Era el último día del curso, claro, y había una fiesta, que ellos prepararon sin mi ayuda. Y lo hicieron muy bien. Al final, tal vez debido a la despedida de los niños y niñas de 6º, el ambiente se volvió demasiado “húmedo” pero muy emotivo. Por eso, la sorpresa que nos trajo Gloria tiene que estar aquí. Por todas las emociones que vivimos durante este curso…
Hola, Ismaíl:
Este curso ha pasado muy rápido, y todos nos hemos hecho mayores. Gracias por estar con nosotros este año.
Por fin ha llegado el verano que todos estábamos esperando. Yo a lo mejor me voy a un camping, pero tú seguro que vas a salvar a Fátima de todos los peligros que pueda correr. Feliz verano a ti, a Mario y a todos los de 5º B. Hay que prepararse para 6º, pero también hay que tener unas buenas vacaciones.
Hasta el curso que viene, clase de 5º B, y futura aula de 6º B…
En la fiesta no faltó de nada. Hubo tartas y otros alimentos, bebidas y actuaciones especiales, como poesías en rap, chistes y bailes, muchos bailes. Agradecemos la colaboración tan fenomenal de las familias, y felicitamos al equipo voluntario que organizó la estupenda fiesta.
Desde o principio, unhas aventuras que na clase se contaron foron as historias de Ismaíl. Porque sempre houbo mois bos exploradores que descubriron cousas que nin eu mesmo sabía. Por iso, había que publicar os cómics de Gloria, María, Javier, Clara e Melody. Ninguén antes fora capaz de contar así “estes feitos da súa vida”…
Ao principio deste curso, un pouco despois de coñecer a Ismaíl, propuxen que o debuxaran. Cada quen á súa maneira, libremente. E entramos na aventura, aínda que non sabiamos o que nos agardaba. Hoxe, por exemplo, Viky regaloulle o seu pequeno tallo, onde sentaba cando era máis pequeniña. E Iago, hai uns días, trouxo para el unha camisetiña para celebrar o Día das Letras Galegas. Así que, despois de todo, podemos cantar ben alto…
